Beste Otto,... von Jan Cornelius

PDFDruckenE-Mail

Beste Otto,

nu hett elk van uns haast to glieke Tied sien neje Spegelplaat rutbrocht: „De Tied steiht still“ un „Dreeklang“, twee Warken, over de wi in dat verleden Jahr faak in de verscheden Standen van d’ Verloop mitnanner proot hebben un wor wi uns up de een of anner Manneer tegensiedig Stöön bi geven kunnen. Dat gung so wied, dat ik sogaar Woorden för een van Dien Wiesen schrieven dürs. Daar bün ik leep blied um.
Lang hebb ik docht: Ledermaken up platt is en Soort van Künst, de utstarven deit.
Un denn kweemst Du.
Du büst wall ok neet mehr so en heel jungen Spucht, man Du brengst en friske Klangklöör in de doch en bietje fastlopen (neet blot oostfreeske) plattdüütske Leder-Budel. Dat is good so, ok wenn daar neet elk un een freeiweg mit umgahn kann. Ik bün nu al haast dartig Jahr mit plattdüütske Leder unnerwegens, hebb Völen komen un ok weer gahn sehn, um dat se to ‘n Bispööl meenden, mit Country-Musik beter to fahren, of dat up d’ Hoogdüütske to smieten, um dat een denn mehr Lü tofaat kriggt. Ik hoop, Otto, Dien Padd blifft dat Platt.
Ik weet noch genau de Dag even vör Wiehnachten, as Dien Spegelplaat bi mi in d’ Breevkast lagg. Neesgierig as ik was, hebb glieks bi ‘t Frühstück för ‘t eerste Maal lüstert, nee, egentlik blot bito hört. Un dat gung allerbest, wat en good Teken is, denn allens is süver upnomen, nix is to luut of to sacht, de Stimm sett sük van de Instrumenten of, de Arrangements sünd best maakt un seker good för ‘t Radio to bruken, un doch neet so kommerziell, as dat de Leder in d’ dagelkse Musikbreei neet mehr upfallen doon. De hele CD leet bi mi an disse Mörgen en warm un liesaam Geföhl achter.
Wat een Begünn för so en Winterdag, van de dat blot heel minn in ‘t Jahr geven deit: Ruugfröst liggt up de Bomen, witte Tacken un Twiegen glinstern tegen dat Blau van d’ Hemel an. De Göör van Schosteenrook liggt over dat Dörp. Kien Zoggje Wind beweegt de Lücht. De Tied steiht still.
Dook liggt over d’ Eemse as ik in ‘t Tweedüüster van en gleihrode Wintersünnenunnergahn  alleen in mien lüttje Möhlenkamerke för ‘t twede Maal an disse Dag na Dien Musik, Otto, lüstern doo. Ik lees de Woorden mit un mark, wat Du doch för en Handje bi dat Finnen van gode Leder hest, wo Du en Evenwicht tüsken Romantik un Engagement, de Sfeer van Föhlen un dat Utnannersetten mit de faak sture Olldag finnen deist. Daar sitt alltied wat achter, nix is sünner Belang - un Dien Stimm, Dien Aard, wo Du singen deist, gifft de Bedüden van de Woorden alltied Stöön. Eerst hett mi en bietje verbaast, dat dat Platt wat Du singst, vööl Klören ut verscheden Kuntreien in sük bargt (dat liggt seker daaran, dat Du vööl rumkomen büst un dat Dien „Bröör van Geest“, de kongeniale Detlef Kolze – de binahst Di Leder van ‘t Engelse up Platt overdragen hett – in d’ Geheel en anner Platt proot), man later is mi dat gaar neet mehr so upfallen, um dat Hand in Hand all so binanner passen deit. De good veertig Minüten van Dien Spegelplaat sünd vööls to gau vörbi, un elke Maal, wenn ik hör hören doo, wünsk ik mi daar noch tominnsten twee Stücken achteran.
So good ik ok marken kann, dat Du bi all Leder mit Dien Seel daarbi büst, hör eerst dör Dien Hart lopen lettst, vör dat Du hör singst, gefallen mi doch de, de Du sülvst schreven hest, noch en Tickje beter. Dat büst Du, dat is Dien Spoor, dat is früchtbaar, daar maak wieder, dat is dat Grote, Otto Groote !

Grötens van Harten
Jan

PS: Kumpelmenten an Dien Muuskanten. Ik denk, daar geiht Di dat nett so as mi, sünner hör Wark un Stöön weren wi gaar nix. Un ik glööv, bi de Utwahl hest Du ok en good Handje hatt !

   
| Montag, 11. Dezember 2017 || Designed by: LernVid.com |